Monolog liryczny.

Istnieją ludzie dążący do szczęścia, istnieją ludzie szczęśliwi, istnieją tacy,

którym szczęście gdzieś uciekło, ale biegną za nim, nie poddając się...

Bo nigdy nie wolno się poddać.

Porażki niech uczą wytrwałości, upadki, niech uczą jak się podnosić,

ból niech uczy jak się cieszyć, gdy przyjdzie szczęście...






Pora zrozumieć, że życie trzeba wykorzystać, zanim to Ono wykorzysta nas.