środa, 30 listopada 2011

Monolog liryczny.

Ciągle się gdzieś spieszymy. Ciągle nie mamy na nic czasu. Może warto się zatrzymać. Może warto przeżyć to życie. Przeżyć. Nie pozwolić, by nam umknęło. Widzieć życie z perspektywy życia, a nie patrzeć na nie z boku. Robić to, co kochamy. Nie przechodzić wobec niczego obojętnie. Bo nikt nie przeżyje życia za nas. Żyć chwilą. Żyć dla siebie i dla innych. Tak! Zatrzymam się! Przeżyję to życie...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz